Kalendarz

Styczeń 2013
P W Ś C P S N
    lut »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Statystyki

  • Wszystkich wizyt: 26509
  • Dzisiaj wizyt: 11

Choroby bakteryjne występujące u węży.

Węże są coraz częstszymi pacjentami klinik weterynaryjnych i niestety większość lekarzy musi samodzielnie zdobywać wiedzę dotyczącą wszelkich schorzeń dotykających tych zwierząt. Poniżej dokonamy przeglądu najważniejszych chorób bakteryjnych występujących u węży.

Większość bakterii występujących u węży trzymanych w warunkach domowych to gram – ujemne aeroby, takie jak Pseudomonas, Aeromonas, Klebsiella, Escherichia coli czy Salmonella. Przykładami anaerobów są Clostridium i Bacteroides, a tylko czasami możemy spotkać bakterie gram – dodatnie, tutaj głównie mamy do czynienia z koagulazo – pozytywnymi stafylokokami. Jak dochodzi do zakażenia węża bakteriami, skoro cały czas znajduje się w domu? Większość jednostek chorobowych jest spowodowana własną flora bakteryjną, która staję się niebezpieczna dla zdrowia zwierzęcia w momentach obniżonej odporności (inne choroby bądź np. stres).

Septicemia (posocznica)

Jest częstą przyczyną śmierci u węży. Uogólniona bakteriemia może być spowodowana przez uraz, owrzodzenie, choroby pasożytnicze lub silny stres. Głównymi czynnikami powodującymi tą jednostkę chorobową są Aeromonas i Pseudomonas spp, przy czym ten pierwszy często jest przenoszony przez pasożyty zewnętrzne. Proces chorobowy może być ostry lub przewlekły, oba jednak prowadzą nieuchronnie do zejścia śmiertelnego.

Objawami klinicznymi są:

  • letarg,
  • utrudniony oddech,
  • konwulsje,
  • dyskoordynacja ruchowa,
  • obecność wybroczyn po stronie brzusznej ciała.

Chore osobniki powinny zostać odizolowane. Należy też jak najszybciej rozpocząć kuracje antybiotykową.

Wrzodziejące lub martwicze zapalenia skóry ( ulcerative/necrotic dermatitis)

Występuje u węży najczęściej trzymanych w niehigienicznych warunkach (kał), z nadmierną wilgotnością ( ale może również pojawić się u dobrze utrzymanych zwierząt). Warunki takie sprzyjają rozwojowi bakterii i pleśni, co z kolei sprzyja powstawaniu ranek na skórze. Jeżeli dojdzie do wtórnej infekcji, głównie Aeromonas spp i Pseudomonas spp, może dojść do posocznicy i zgonu zwierzęcia. Objawy kliniczne to:

  • zaczerwienienie skóry,
  • owrzodzenie,
  • martwica,
  • obecność wysięku pokrywającego skórę,
  • obecność ran.

Leczenie polega na ogólnym lub miejscowym stosowaniu antybiotyków, a także poprawie warunków higienicznych.

Jedną z postaci tej choroby jest choroba pęcherzykowa, kiedyś uważana za odmienną jednostkę chorobową, obecnie uznaje się, że jest to wczesne stadium wrzodziejącego (martwiczego) zapalenia skóry. Na skórze powstają pęcherze, które pękając zamieniają się we wrzody.

Ropnie

Ropnie są następstwem zranień, ran kąsanych lub złych warunków zoohigienicznych. Ropnie podskórne są widoczne jako zgrubienia lub opuchlizna i należy je odróżnić od zgrubień pasożytniczych, guzów, czy krwiaków. Z ropni najczęściej izolujemy takie bakterie jak Peptostreptococcus, Pseudomonas, Aeromonas, Serratia, Salmonella, Micrococcus, Erysipelothrix, Citrobacter freundii, Morganella morganii, Proteus, Staphylococcus, Streptococcus, Escherichia coli, Klebsiella, Arizona, czy Dermatophilus, nierzadko występują one jednocześnie.

Ropnie muszą być zawsze (!) usunięte, przy czym w przypadku ropni dużych, należy jednocześnie stosować kurację antybiotykową. Podczas linienia należy usunąć tyle ropnia ile to możliwe. Po usunięciu należy zastosować kurację antybiotykową.

Zakaźne zapalenie jamy ustnej (infectiuos stomatitis)

Zakaźne zapalenie jamy ustnej występuje u węży w postaci wybroczyn, znajdujących się na błonie śluzowej jamy ustnej. Z czasem trwania choroby dochodzi do odkładania się serowatego nalotu na dziąsłach. W wielu przypadkach proces chorobowy powiększa się obejmując szczękę oraz żuchwę może nawet dojść do zapalenia gałki ocznej). Za chorobę odpowiadają Aeromonas oraz Pseudomonas spp, do których dołączają się inne rodzaje bakterii. W zaawansowanej postaci choroby może dojść do zaatakowania dróg oddechowych oraz przewodu pokarmowego. Leczenie to oczywiście antybiotyko terapia, czasami potrzebna jest interwencja chirurgiczna, wspomagająco działa również podawanie witamin A i C.

Zapalenie płuc (pneumonia)

Schorzenia układu oddechowego nie są rzadkie u węży. Głównymi czynnikami usposabiającymi do powstania chorób są: choroby pasożytnicze, nieodpowiednia temperatura, złe warunki zoohigieniczne, inne choroby, niedożywienie, czy niedobór witaminy A.

Objawy kliniczne to:

  • oddychanie przez jamę ustną,
  • duszność,
  • wypływ z nosa.

Choroba jest wynikiem zakażeń mieszanych, ale najczęściej izoluję się Aeromonas i Pseudomonas spp.

Leczenie składa się z antybiotykoterapii oraz poprawy warunków chowu. Najlepiej stosować antybiotyk oraz acetylocysteinę rozpuszczone w soli inhalacyjnej, z jednoczesnym podawaniem antybiotyków parenteralnie.

Zapalenie kręgosłupa (choroba Paget’a, spinal osteomyelitis)

W czasie choroby dochodzi do resorpcji osteoklastów, co prowadzić do zagęszczenia kości i jej większej łamliwości. Przyjmuję się obecnie, że choroba związana jest z zakażeniem bakteryjnym, głównie Salmonella spp. Rozpoznanie jest możliwe po wykonaniu biopsji lub zrobieniem posiewu z krwi.

Leczenie opiera się na antybiotykoterapii, ale rokowanie jest najczęściej niepomyślne.

Antybiotyki używane w leczeniu węży

W leczeniu schorzeń bakteryjnych, możemy użyć następujących antybiotyków:

  • ampicylina 3-6mg/kg/dzień, s.c. lub i.m.,
  • enrofloksacyna 5mg/kg/dzień i.m.,
  • gentamycyna 2,5 mg/kg s.c., co 3ci dzień.

 

Źródła:

  1. „BSAVA Manual of Exotic Pets, Fourth Edition”, Anna Meredith, Sharon Redrobe;
  2. http://www.merckmanuals.com/vet/exotic_and_laboratory_animals/reptiles/bacterial_diseases_of_reptiles.html

 

 

 

Odpowiedz

  

  

  

Możesz użyć tych znaczników HTML

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>